Camper reizen

Algemeen

In 2018 heb ik besloten om te stoppen met werken, mijn verlof op te nemen en vervroegd met pensioen te gaan. Tijd voor ons zelf en om Europa te verkennen. De Camperreis in West Canada heeft ons op het spoor gezet om dit te doen met een camper. De eerste drie reizen met de camper was om alles uit te proberen. Niet alleen om de camper te leren kennen maar ook om een beter gevoel te krijgen hoe een dergelijke camperreis het beste voorbereid en georganiseerd kan worden. In het voorjaar van 2019 is de camper op een aantal punten aangepast en zijn we gestart met een aantal serieuze reizen.

2022 Portugal

Portugal heeft een rijke historische geschiedenis, een Europees koninkrijk dat door de vele ontdekkingsreizen opklom tot een wereldmacht met koloniën in Afrika, Azië en Zuid Amerika. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in deze landen het Portugees de voertaal is, denk hierbij dan aan Brazilië, Angola, Kaapverdië, Oost-Timor. Aan elk rijkdom komt vroeg of laat een einde zo ook aan de Portugese wereldmacht. De vernietiging van Lissabon door de zware aardbeving in 1755 heeft daar een belangrijke rol in gespeeld. Daarna ging het alleen maar bergaf met Portugal met als dieptepunt de Anjerrevolutie in 1974 waarna er chaos ontstond en de economie zware klappen kreeg te verwerken. Nadat Portugal in 1986 lid werd van de Europese Unie kreeg de economie een impuls en werden er financiële structurele hervormingen doorgevoerd. Dit wil niet zeggen dat er geen problemen meer zijn, economische groei is laag en men heeft een hoge werkeloosheid. Desalniettemin is Portugal een prachtig land met een vriendelijke bevolking. Er zijn veel bezienswaardigheden die stammen uit de rijke Portugese periode, daarnaast heeft Portugal een prachtige en variërende natuur. Met de volgende 10 korte video’s geef ik een overzicht van onze reis van ruim vijf weken door Portugal.

Noord Portugal

In 3 dagen tijd reizen we op ons gemak naar Portugal waar we in Miranda do Doure beginnen met onze rondreis door Portugal. Een echte planning hebben we niet, alleen staat de route in hoofdlijnen vast en willen we , Porto en Lissabon, de westkust boven Lissabon en de Algarve bezoeken. Afspraken om te overnachten worden niet gemaakt en dagelijks wordt s’avonds het reisprogramma voor de volgende dag gemaakt. Alleen weten we dat we circa 5 weken in Portugal willen rondreizen. In deze eerste video wordt het noorden van Portugal getoond Miranda do Douro, Braganca, Mirandela en Lamego.

In Miranda do Douro worden we verrast door de amandelbomen die in volle bloei staan, in de Algarve zelfs al begin januari. Miranda do Douro ligt aan de rivier de Douro en staat bekend om het Mirandees, dat hier gesproken wordt.

Braganca ligt aan een zijtak van de rivier de Sabor ten zuiden van het Culebra-gebergte op 22 km van de Spaanse grens. Opmerkelijke bezienswaardigheden in de stad zijn Castelo Braganca, Igreja  Santa Maria en Igreja de Sao Joao Baptista. Church of Santa Maria een kleine witgekalkte 18e-eeuwse kerk binnen de muren van het kasteel van Braganca. Het meest bekend om zijn levendige afbeelding van de Assumptie (Hemelvaart van Jezus) op het tonvormige plafond. Het kasteel van Bragança, één van de meest representatieve kastelen van de middeleeuwse architectuur, werd begin 15e eeuw gebouwd. Het kasteel bestaat uit een imponerende hoofdtoren en een dubbele ommuring, welke goed bewaard zijn gebleven, en het exercitieplein (Praça de Armas), beter bekend als de citadel of “vila”. Het geheel heeft zijn oude middeleeuwse charme behouden met de smalle straatjes en kleine witgekalkte huizen. Op de hoofdtoren, die 33 meter hoog is, zijn enkele artistieke gotische elementen te zien, voornamelijk in de kantelen, de ramen en het stenen familiewapens van het koninklijke huis Casa Real de Avis. Vijftien torens en drie poorten zijn onderdeel van de kasteelmuren, waarvan de Toren van de Prinses (Torre da Princesa). De Oude Kathedraal van Braganca is het voormalige hoofdkwartier van het bisdom Bragança-Miranda in het noordoosten van Portugal. De kerk is gebouwd in de 16e eeuw en heeft de functies van een klooster. De kerk (Igreja de Sao Joao Baptista) is gewijd aan de Heilige Naam van Jezus en Johannes de Doper.

Mirandela is beroemd om zijn keuken, met name de alheiras. Alheiras is een joods gerecht (worst) uit de 15e eeuw gemaakt van gevogelte en brood. In een lokaal restaurant hebben we samen met lokalen mensen dit gerecht gegeten.

Lamego is de oudste stad in het oude koninkrijk van Portugal, die teruggaat tot de Romeinse tijd. Het werd heroverd in 1057 door Fernando Magno de Leão van de Moren. Het was in Lamego waar D. Afonso Henriques in 1140 werd uitgeroepen tot de eerste koning van Portugal. Door zijn brede geschiedenis heeft Lamego veel te bieden. De kerk Nossa Senhora dos Remédios dat aan de voorzijde toegang bied via een omvangrijke trapconstructie (686 treden), met verschillende niveaus en elk niveau met een specifieke decoratie. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over de stad en de omgeving. Ook onder vanuit het park gelegen aan de Avenida Visconde Guedes Teixeira heb je een prachtig uitzicht over de gehele trapconstructie met boven in het midden de kerk Nossa Senhora dos Remédios. De Catedral de Nossa Senhora da Assunção heeft een prachtig neoklassiek altaar van marmer. De kathedraal heeft een 16e eeuws klooster, dat de overgang van gotiek naar renaissance illustreert. Het is een kathedraal gebouwd in gotische stijl , die het oorspronkelijke plein van de klokkentoren heeft behouden, maar de rest van de architectuur weerspiegelt de veranderingen die in de 16e en 18e eeuw zijn aangebracht, waaronder een renaissancistisch klooster met een tiental bogen. De kerk Igreja do Desterro in Lamego werd in 17e eeuw gebouwd door de schout van Leça, D. Frei Luís de Távora, die de oorspronkelijke kapel veranderde. Het interieur is bekleed met houtsnijwerk uit de 18e eeuw en is het werk van drie ambachtslieden uit Lamego: Manuel Martins, Manuel de Gouveia en Manuel Machado. De schilderingen in de kapel laten de Annunciatie, de Aanbidding door de Drie Wijzen, de Aanbidding door de Herders en de Aanwezigheid in de Tempel zien. Om de kerk te bezoeken moet je een afspraak maken met de kosteres op nummer 11 (R. de Cardoso Avelino). Tegen betaling van € 2 wordt de kerkdeur voor je geopend.

Porto

Het is moeilijk om de schoonheid en sfeer van de stad Porto in een video vast te leggen. Niet alles kun je in een video vastleggen, je moet Porto zelf beleven. De vier dagen dat we Porto hebben bezocht zijn te weinig om de belangrijkste bezienswaardigheden van deze stad te bezoeken. Door de pandemie Covid-19 waren veel bezienswaardigheden gesloten.

Porto is op een na de grootste stad van Portugal en is gelegen aan de monding van de rivier de Douro. Uit archeologische vondsten blijkt dat al in de 8e eeuw voor Christus Keltische nederzettingen waren aan de monding van de rivier de Douro. Later waren er de nederzettingen van Romeinen en Moren. In de 15e en 16e eeuw, het tijdperk van de Portugese ontdekkingen was Porto een belangrijke uitvalbasis. Porto is ook bekend om de Port een Portugese versterkte wijn gemaakt van druiven uit de Douro-vallei.

Het strand Praia de Salgueiros is een Ocean Beach en onthult een smal zandstrand, gehakt door enkele rotsformaties. Dit strand wordt druk bezocht door mensen met gezondheidsproblemen dit vanwege de hoge aanwezigheid van jodium in het zeewater.

De brug Ponte Luís I is vernoemd naar koning Lodewijk I van Portugal (Dom Luís I, 1861 – 1889). De ontwerper van de brug is van Théophile Seyrig, medeoprichter van Eiffel et Cie en compagnon van Gustave Eiffel. De bouw van de Ponte Luís I begon in 1881. In 1886 werd het bovendek van de brug officieel geopend. Twee jaar later was het werk volledig voltooid en werd  ook het benedendek geopend. In 1905 werden elektrische tramlijnen over het bovendek van de brug geopend.

Het klooster van Serra do Pilar is gelegen op een rots met uitzicht op de Dom Luís I-brug en het historische centrum van Porto. Het klooster valt op door zijn kerk en klooster, die beide cirkelvormig zijn. Het klooster is gebouwd in de 16e eeuw en diende als een grote monastieke residentie voor monniken van het klooster van Grijó, die in een staat van verval verkeerde.

De kathedraal van Porto (Sé do Porto in het Portugees) is het belangrijkste religieuze bouwwerk in de stad. Het is gelegen in het bovenste deel van Porto. De kathedraal bevindt zich heel dicht bij de muren die ooit de stad beschermden. Het gebouw lijkt van buiten een beetje op een fort met kantelen. De bouw van de kathedraal begon in de 12e eeuw, maar werd door de eeuwen heen talloze keren herbouwd en gerenoveerd. Dit verklaart waarom de kathedraal een mix is van bouwstijlen. De kerk is overwegend in barokstijl, hoewel de façade en het schip romaans zijn en het klooster en een van de kapellen in gotische stijl zijn gebouwd. De kathedraal staat op een plein met in het midden een zuil. Hier werden vroeger de criminelen van Porto berecht en opgehangen. Het plein biedt ook een indrukwekkend uitzicht over de stad en de rivier de Douro.

De grote hal van São Bento (het hoofdtreinstation van Porto) is bekend om zijn azulejos (blauwwitte tegelplateaus). Zij beelden de geschiedenis van Portugal uit en de veelkleurige panelen tonen landelijke taferelen met de mensen uit verschillende regio’s. Alle muren van de grote hal zijn bedekt met prachtige afbeeldingen in 1916 gemaakt door Jorge Colaco. Het gebouw zelf is ontworpen door José Marques da Silva en de bouw startte in 1904 en werd in 1916 voltooid.

De Igreja Clérigo “Kerk van de geestelijken” is een barokke kerk. De ruim 75 meter hoge klokkentoren, de Torre dos Clérigos, is vanuit verschillende punten van de stad te zien en is een van de meest karakteristieke symbolen van Porto. De kerk werd gebouwd voor de Broederschap van de Clérigos (geestelijken) door Nicolau Nasoni , een Italiaanse architect en schilder die in de 18e eeuw een uitgebreid oeuvre achterliet in het noorden van Portugal. De bouw van de kerk begon in 1732 en werd voltooid in 1750, terwijl de klokkentoren en de monumentale gedeelde trap voor de kerk in 1763 werden voltooid. De voorgevel van de kerk is zwaar versierd met barokke motieven. Dit was gebaseerd op een vroeg 17e eeuws Romeins plan. De Clérigos-kerk was een van de eerste barokke kerken in Portugal. Het altaarstuk van de hoofdkapel, gemaakt van gepolychromeerd marmer, werd uitgevoerd door Manuel dos Santos Porto. Er zijn 240 treden te beklimmen om de top van de toren te bereiken. Vanaf de toren is een prachtig uitzicht over de stad Porto.

Aveiro – Batalha

Deze video laat zien het gebied tussen Porto en Lissabon. Dankzij de ligging aan de Atlantische Oceaan was Aveiro in de middeleeuwen een belangrijke handelslocatie. De stad is omringd door de grootste lagune van Portugal, genaamd Ria de Aveiro. Het gelijknamige binnenmeer ligt aan de rand van de stad. Via meerdere kanaaltjes die ook door het sfeervolle centrum slingeren, is de lagune verbonden met de zee.

Het Museum van Aveiro is gehuisvest in het oude klooster van Jezus van de vrouwelijke Dominicaanse Orde. Dit klooster, een van de oudste kloosters in de regio Aveiro, dateert uit de 2e helft van de 15e eeuw. Het werd opgericht door D. Brites Leitão en D. Mécia Pereira. De prinses D. Joana, dochter van de koning D. Afonso V, kwam dit huis binnen in 1472 en leidde een heilig leven. Daarom werd ze in 1693 zalig verklaard. Het klooster werd vooral beroemd vanwege de aanwezigheid van prinses Sint Joana en haar religieuze cultus. De kerk van Jezus, is versierd met weelderig gouden houtwerk samen met Portugese “azulejos” (handgeschilderde decoratieve tegels). Deze kerk is een prachtig voorbeeld van uitbundige barokke decoratie. De hoofdkapel is ontworpen door de graveurs en beeldhouwers António Gomes en José Correia en door de schilder Manuel Ferreira e Sousa. Het binnenkoor met het graf van prinses Joanna is een meesterwerk van barokke kunst in veelkleurig marmer met gebeeldhouwde elementen beïnvloed door de Italiaanse smaak, gemaakt door de koninklijke architect João Antunes.

Het klooster van Santa Maria da Vitória, ook bekend als het klooster van Batalha, is ongetwijfeld een van de mooiste werken van Portugese en Europese architectuur. Dit uitzonderlijke architecturale ensemble was het resultaat van de vervulling van een belofte van koning D. João I, uit dankbaarheid voor de overwinning in Aljubarrota, een veldslag die werd geleverd in 1385, die hem de troon verzekerde en de onafhankelijkheid van Portugal garandeerde. De bouw duurden meer dan 150 jaar, door verschillende bouwfasen. Het enorme kloostercomplex bevat een kerk, twee kloosters met bijgebouwen en twee koninklijke pantheons, de stichterskapel en de kenmerkende onvolmaakte kapellen.

Oeste

In de regio Oeste is de kust van Preda do Ouro en het rotsachtige schiereiland Penisch een begrip. Met zijn brede uitgestrektheid van het goudkleurig zand in een opvallend contrast met de zwarte rots van de omringende kliffen, is het strand van Pedra do Ouro een plek van grote natuurlijke schoonheid. Bij eb sluit het strand aan op het naburige Polvoeira-strand, waardoor lange wandelingen langs de kust mogelijk zijn. Het gebied is favoriet bij surfers en vooral tijdens de winter. Pedra do Ouro Beach heeft zowel goede ondersteunende infrastructuur als toegangsmiddelen met veiliger water om van te genieten van dit strand.

Peniche werd gebouwd op een rotsachtig schiereiland dat door geologen wordt beschouwd als onderdeel van het einde van de Vroege Jura tijdens de  Toarcian-periode. Aan weerszijde van het schiereiland zijn twee lange stranden, die populair zijn voor recreatieve activiteiten en sporten zoals surfen, windsurfen, bodyboarden en kitesurfen. Deze stranden zijn constant winderig en hebben goede surfbreaks met Supertubos, dwz golven die snelle en krachtige buizen vormen, die als een van de beste in Europa worden beschouwd. Het gebied wordt de “Europese pipeline” genoemd, naar de Banzai-pipeline in Hawaï. De Berlengas- eilanden, ongeveer 10 kilometer (6 mijl) uit de kust van het schiereiland, maken deel uit van de gemeente. Ze vormen een van ‘s werelds eerste natuurreservaten.

Lissabon

De komende vier dagen wordt Lissabon bezocht. Ook hier zijn nog veel bezienswaardigheden niet open vanwege Covid-19. Tijdens ons verblijf in Lissebon was er grote overlast van Saharastof dat goed te zien is aan de filmbeelden. De dag van ons vertrek uit Lissabon over de 25 april brug was het Saharastof volledig verdwenen. Het geeft een mysterieus beeld van de stad maar daarom niet minder mooi. Lissabon (Lisbao) is de hoofdstad en de grootste stad van Portugal, met een geschatte bevolking van 3 miljoen binnen het groot stedelijk gebied, 27% van de bevolking van Portugal. Het is de meest westelijk gelegen hoofdstad van de Europese Unie. Lissabon wordt erkend als een wereldstad op alfaniveau vanwege het belang ervan in financiën, handel, mode, media, entertainment, kunst, internationale handel, onderwijs en toerisme. Het is ook het politieke centrum van het land, als zetel van de regering en residentie van het staatshoofd. Lissabon is een van de oudste steden ter wereld, en de op Athene na de oudste stad van Europa.

Avenida da Liberdade is een belangrijke boulevard in het centrum van Lissabon, bekend als een van de duurste winkelstraten van Europa. De Avenida is een 90 meter brede boulevard, 1100 m lang, met tien rijstroken, gescheiden door voetpaden versierd met tuinen. Het verbindt het Markies van Pombal-plein in het noorden met het Restauradores-plein in het zuiden.

Het aquaduct van Águas Livres (“Aquaduct van de Vrije Wateren”) is een historisch aquaduct. Het is een van de meest opmerkelijke voorbeelden van 18e eeuwse Portugese techniek. Het hoofdtraject van het aquaduct beslaat 18 km, maar het hele netwerk van kanalen strekt zich uit over bijna 58 km. De stad Lissabon heeft altijd te lijden gehad van een gebrek aan drinkwater en koning Jan V besloot een aquaduct te bouwen om water te halen uit bronnen buiten de stad. Het aquaduct heeft 35 bogen en de hoogste boog bereikt een hoogte van 65 meter.

Toren van Belém (officieel de Toren van Saint Vincent) is een 16e eeuws fort dat diende als inschepingspunt en ontscheping voor Portugese ontdekkingsreizigers en als een ceremoniële toegangspoort tot Lissabon. Het werd gebouwd tijdens het hoogtepunt van de Portugese Renaissance, en is een prominent voorbeeld van de Portugese Manuelijnse stijl, maar het bevat ook elementen van andere architecturale stijlen. Het bouwwerk bestaat uit een bastion en een 30 meter hoge toren met vier verdiepingen. Het wordt vaak afgeschilderd als een symbool van Europa’s tijdperk van ontdekkingen en als een metonym voor Portugal of Lissabon, gezien zijn historische status. De toren werd gebouwd op een klein eiland in de rivier de Taag.

Padrão dos Descobrimentos is een monument op de noordelijke oever van de monding van de rivier de Taag, waar schepen vertrokken om te verkennen en handel te drijven met India en het Oosten Dit monument beeld het Portugese tijdperk van ontdekking uit tijdens de 15e en 16e eeuw. Het monument werd in 1939 ontworpen door de Portugese architect José Ângelo Cottinelli Telmo en beeldhouwer Leopoldo de Almeida, als tijdelijk baken tijdens de opening van de Portugese Wereldtentoonstelling in juni 1940. Het Monument der Ontdekkingen vertegenwoordigde een geromantiseerde idealisering van de Portugese verkenning dat was typerend voor het Estado Novo- regime van António de Oliveira Salazar. Het werd oorspronkelijk gebouwd als een tijdelijke constructie en werd in 1943 gesloopt. In 1958 werd het nieuwe monument gebouwd in cement en roze getinte steen (van Leiria ), en de beelden werden gebeeldhouwd uit kalksteen. Naast het hoofdbeeld van Hendrik de Zeevaarder, staan aan weerszijden van de hellingen van het monument in totaal 33 figuren uit de geschiedenis van de ontdekkingen.

Gelegen aan de Atlantische Oceaan, hebben de Portugezen zich altijd tot het water gewend om hun natie te voeden. In Lissabon is er in vrijwel elk restaurant gegrilde vis en een festival van een maand gewijd aan één enkele vis: de sardine. Het begon allemaal met Sint-Antonius, de patroonheilige van Lissabon. Tijdens een van zijn expedities had hij moeite om de mensen te bekeren, dus wendde hij zich tot de vis. Volgens de legende luisterde de vis naar zijn preek en beschouwde hij die als een teken van God. Nu geeft Lissabon elk jaar een feest ter ere van hem dat een hele maand duurt! Sardines zijn de ster van deze festiviteiten.

Het Praça do Comércio is een groot plein met uitzicht op de haven, en is een van de grootste pleinen in Portugal met een oppervlakte van 30.600 m 2. Het plein werd verwoest door de grote aardbeving in 1755. Na de aardbeving werd het plein volledig gerenoveerd als onderdeel van de wederopbouw van de Pombaline Downtown (Baixa). Vanaf de 19e eeuw werd Praça do Comércio de zetel van enkele van de belangrijkste Portugese staatsdepartementen, waaronder de ministeries van Financiën , Binnenlandse Zaken , Landbouw en Maritieme Zaken. Ook is er het Hooggerechtshof gehuisvest. Het standbeeld van koning José I, de koning op zijn paard verplettert symbolisch slangen op zijn pad.

De Rua Augusta Arch is een historisch gebouw aan de Praça do Comércio. Het werd gebouwd ter herdenking van de wederopbouw van de stad na de aardbeving van 1755. Het heeft zes zuilen en is versierd met beelden van verschillende historische figuren. De aanzienlijke hoogte van de boogkroon tot de kroonlijst geeft de structuur en schijn van zwaarte aan. De bijbehorende ruimte is gevuld met het wapen van Portugal. De allegorische groep bovenaan vertegenwoordigt Glory die Valor en Genius beloont. De Rua Augusta is oorspronkelijk ontworpen als een klokkentoren maar werd het uiteindelijk na meer dan een eeuw omgevormd tot een uitgebreide boog.

Een absoluut icoon van Lissabon is de zo herkenbare gele tram. Al in 1873 werd de eerste hand gelegd aan het tramnetwerk, met de eerste paardentramlijn van de stad. De eerste elektrische tramlijn werd in 1901 in gebruik genomen, waarmee de opmars van het tramnet in Lissabon pas echt begon.

De Estrela-basiliek of de Koninklijke Basiliek en het Klooster van het Allerheiligste Hart van Jezus is een kleine basiliek en een oud karmelietenklooster. In opdracht van koningin Maria I van Portugal gebouwd als de vervulling van een gelofte, is de basiliek niet alleen een product van de bijzonder vurige toewijding van de koningin aan het Heilig Hart van Jezus , maar blijft het de belangrijkste architecturale inspanning van haar regering. De Estrela-basiliek was de eerste kerk ter wereld die gewijd was aan het Heilig Hart van Jezus.

Het Monomento aos Restaur is gebouwd om de verjaardagen van het Portugese herstel van de onafhankelijkheid van de Spanjaarden in 1640 te herdenken.

De Rossio het Koning Pedro IV-plein en is sinds de middeleeuwen een van de belangrijkste pleinen. Het was het decor van volksopstanden en vieringen, stierengevechten en executies, en is nu een favoriete ontmoetingsplaats van zowel inwoners van Lissabon als toeristen. De huidige naam van de Rossio is een eerbetoon aan Pedro IV, koning van Portugal. De Zuil van Pedro IV staat in het midden van het plein. Het Rossio werd vroeger gebruikt als decor voor openbare executies. De eerste autodafe vond plaats in 1540.

Eduardo VII Park is een openbaar park. Het park beslaat een oppervlakte van 26 hectare ten noorden van de Avenida da Liberdade en het Markies van Pombal-plein in het stadscentrum van Lissabon. De centrale laan van het Eduardo VII-park, met op de achtergrond Lissabon en de rivier de Taag. Het park is genoemd naar koning Edward VII van het Verenigd Koninkrijk, die in 1903 Portugal bezocht om de betrekkingen tussen de twee landen te versterken. De grootste Portugese vlag ter wereld wordt gehesen aan de noordkant van het park.

De Santa Justa Lift, ook wel Carmo Lift genoemd, is een lift in de burgerlijke parochie van Santa Justa, gelegen in het historische centrum aan het einde van de Rua de Santa Justa. De lift verbindt de lagere straten van de Baixa met het hogere Largo do Carmo (Carmo-plein). De lift is een toeristische attractie geworden, aangezien Santa Justa van de stedelijke liften in de stad de enige overgebleven verticale (conventionele) is. De heuvels van Lissabon zijn altijd een probleem geweest. Om de beweging tussen de hoger gelegen stadsdelen te vergemakkelijken, presenteerde de civiel en militair ingenieur Roberto Arménio in 1874 en 1876 een project aan de gemeenteraad van Lissabon waaronder de Carmo lift en spoorlijnen waarbij de treinen door dieren op het hellend vlak werden getrokken.

Het Carmoklooster (Convento do Carmo) is een belangrijk historisch gebouw voor Lissabon. Het gebouw is een voormalig klooster met bijbehorende kerk. Beide gebouwen raakten zwaar beschadigd tijdens de aardbeving in 1755. De ruïnes van de gotische kerk zijn vandaag de dag het grootste nog bestaande bewijs van de aardbeving. Het gebouw is tegenwoordig een archeologisch museum en hoofdkwartier van de Guarda Republicana. Het Carmoklooster werd eind 14e eeuw gesticht door de Portugese ridder Nuno Alvares Pereira voor de Karmelieten. De eerste inwoners van het klooster waren Karmelieten uit Moura, die in 1392 hun intrede in het klooster namen. Het klooster en de kerk werden grotendeels verwoest tijdens de aardbeving in 1755. De bibliotheek ging met zijn 5000 boeken geheel ten onder. De restanten van het klooster werden heringericht als militair kwartier. De kerk werd nooit geheel herbouwd en werd in 1864 gedoneerd aan de Associatie voor Portugese Archeologen, die er een museum van maakten. Tijdens de Anjerrevolutie diende het klooster als laatste bolwerk van president Marcello Caetano en de soldaten die hem trouw waren. Het klooster en de kerk werden gebouwd tussen 1389 en 1423 in de doorsnee gotische stijl zoals die destijds gebruikelijk was voor Bedelorden. Er zijn ook duidelijk invloeden van het Batalhaklooster, welke rond dezelfde tijd werd gebouwd. De vloer van de kerk heeft de vorm van een Latijns kruis. De voorgevel had een portaal met verschillende archivolten en kapitelen gedecoreerd met plant- en antropomorfische motieven. Het interieur van de kerk heeft een schip met drie zijbeuken en een apsis. Het stenen dak van het schip stortte bij de aardbeving in en is nooit herbouwd.

Ascensor do Lavra is de oudste kabeltram van Lissabon die nog in gebruik is. De route is met 188 meter de kortste rit met een kabeltram, het is wel een van de steilste sporen met een gemiddeld stijgingspercentage van 22,9%. In 1884 is deze kabeltram voor het eerst gaan rijden door (of tegen) de zwaartekracht. Net zoals Ascensor da Bica en Ascensor da Gloria is deze ascensor (kabeltram) gebouwd door Raoul Mesnier de Ponsard de leerling van architect Eiffel. De wagons werden in het begin aangedreven door zwaartekracht met gebruik van water en tegenwicht. In 1915 werden de wagons omgebouwd om op stoom te worden aangedreven. Iedere wagen is samengesteld uit twee bokken met stuurtafel en schakelrad. Er is plaats voor 42 passagiers, 22 zit- en 20 staplaatsen.

De Ponte 25 de Abril is een hangbrug over de Taag. De brug is geopend voor het publiek in 1966, en heette oorspronkelijk Ponte Salazar (Salazarbrug), naar de premier/dictator Salazar. Op de dag van de Anjerrevolutie in 1974 werd, onder leiding van de revolutionaire Sofia des Reu, de naamplaat verwijderd en werd de brug demonstratief met verf omgedoopt in “25 aprilbrug”. De brug heeft een autodek bovenop (met zes rijstroken) en een spoorlijn onder in de vakwerkligger. De spoorlijn bleek in het oorspronkelijk ontwerp te duur, maar kon in 1999 worden toegevoegd na het aanbrengen van extra hangdraden, zichtbaar boven de oorspronkelijke. De brug is gebouwd door de American Bridge Company, die ook de sterk gelijkende San Francisco-Oakland Bay Bridge bouwde. Net als in Californië moest hier rekening gehouden worden met aardbevingen.

Het heiligdom van Christus de Koning is een katholiek monument en heiligdom gewijd aan het Heilig Hart van Jezus Christus met uitzicht op de stad Lissabon gelegen in Almada. De architect werd geïnspireerd door het standbeeld van Christus de Verlosser van Rio de Janeiro, in Brazilië. Het project werd ingehuldigd op 17 mei 1959. Het gigantische standbeeld werd opgericht om dankbaarheid uit te drukken omdat de Portugezen de directe verwoestende effecten van de Tweede Wereldoorlog werden bespaard. De bouw begon in 1949 en nam tien jaar in beslag. Op de 25ste verjaardag van het Heiligdom in 1984 werd de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede voor het eerst ingewijd. Het monument werd gebouwd op een geïsoleerde klif 133 m boven de zee, met uitzicht op de linkeroever van de rivier de Taag. Het is het hoogste punt in Almada, op een plateau dat wordt gedomineerd door de 25e April-brug.

Algarve

Onderweg naar de Algarve maken we meerdere stops waarvan we Cabo Espichel niet onvermeld willen laten in deze video.

Cabo Espichel is een kaap gelegen in het westen van Sesimbra. Toeristen komen naar deze kaap vanwege het uitzicht op de Atlantische Oceaan. De locatie is bekend vanwege een heiligdomcomplex (Santuário de Nossa Senhora do Cabo Espichel) dat zeer dicht bij de rand van de hoge kliffen gebouwd is. Dit complex bevat onder andere een kerk die nog steeds in gebruik is. Ook zijn er in de kliffen in de omgeving verschillende fossielsporen van dinosaurus gevonden. Deze hebben wij na een lange zoektocht niet kunnen vinden.

Lagos is een van de meest bezochte steden in de Algarve van Portugal, vanwege de toeristische stranden, rotsformaties (Ponta da Piedade), bars, restaurants en hotels. Toch is Lagos ook een historisch centrum van het Portugese tijdperk van ontdekking, thuisbasis van Hendrik de Zeevaarder, historische scheepswerf en, ooit, centrum van de Europese slavenhandel. Wij hebben Lagos alleen bezocht van de uitzonderlijk mooie rotsformaties Ponta da Piedade. De kliffen van de landtong van Ponta da Piedade bestaat uit zeepilaren, fragiele rotsbogen en verborgen grotten, die allemaal zijn uitgehouwen door woeste winterstormen. De schoonheid van de kliffen van de Ponta da Piedade wordt ontdekt waar de blootgestelde kliffen hun gouden kleur onthullen en het turquoise zeewater gevaarlijk uitgebalanceerde rotsformaties uitspoelt. Deze landtong kan alleen maar worden omschreven als adembenemend.

Algar Seco is een rotsformatie in de buurt van de badplaats Carvoeiro , een voormalig vissersdorp in de Algarve. De rotsformaties zijn in de loop van duizenden jaren ontstaan door wind en golven die de rotsen uit schelpkalksteen uitspoelden. Tegenwoordig zijn de grotten een populaire toeristische bestemming in de Algarve. Algar Seco staat ook bekend om het spotten van het beste zeeleven. In 2011 werd een blauwe vinvis (Balaenoptera musculus) voor de kust waargenomen, maar vaker worden tuimelaars (Tursiops aduncus) gezien in groepen van maximaal 12.

 Albufeira is een stad in de Algarve en hoort bij het district Faro. Vroeger was het een klein vissersdorp, maar is uitgegroeid tot een van de populairste vakantiebestemmingen in de Algarve, vanwege de prachtige stranden, een heerlijk klimaat en de vele restaurants en bars, wat het een perfecte vakantieplek maakt.

Alentejo Central

In dit deel van de reis trekken wij vanaf de Algarve parallel aan de Spaanse grens naar het noorden.

Monte Vascao is een plaats met een zeer kleine inwoners populatie in de regio Beja. Steden, dorpen en plaatsen in de buurt van Monte Vascão zijn onder andere Mesquita, Afonso Vicente, Cortes Pereiras en Santa Marta. In de directe omgeving zijn geen bezienswaardigheden die een bezoek waard zijn. Maar de mooie omgeving nodigt wel uit om prachtige wandelingen te maken.

Pulo do Lobo is een kloof met een waterstroom,17 km ten noorden van Mértola, in de regio Beneden-Alentejo. Gesproken wordt dat dit de hoogste waterval van Zuid-Portugal is. Naar mijn mening is het geen waterval maar meer een woeste snel stromende waterstroom door een rotsachtige kloof. De naam Pulo do Lobo betekent “de sprong van de wolf” er werd gezegd dat alleen een dappere man of een wild dier, wanneer ze achtervolgd werden, over de kloof kon springen die door de waterstroom is ontstaan. Deze waterstroom maakt deel uit van de rivier de Guadiana. Pulo do Lobo is het meest dramatische stuk van de Guadiana, waar de rivier kolkt tussen harde rotsen van de kloof.

Serpa is een stad in de centrale Portugese regio Alentejo. De rivier de Guadiana stroomt dicht bij de stad Serpa. Serpa vindt zijn oorsprong in een vroege nederzetting die voorafging aan de Romeinse bezetting van het Iberisch schiereiland. Serpa groeide door de vestiging van Romeinse kolonisten, met bewijs afkomstig van verschillende archeologische overblijfselen in de Romeinse villa. Moorse nederzetting volgde en bleef tot de christelijke herovering van Iberia. Als gevolg van de nabijheid van Serpa tot de Spaanse grens, is de stad altijd een verdedigingsbolwerk geweest. In de 13e eeuw werd het vanwege zijn ligging op de linkeroever van de Guadiana, bezet door troepen die loyaal waren aan Castilië. In de 17e eeuw werden de muren van het bastions aangepast om als verdedigingslinie te dienen.

Alto Alentejo

We vervolgen onze weg verder naar het noorden en bezoeken de stad Portel. Portel is een stad in het district Évora. Het kasteel van Portel is een middeleeuws kasteel dat werd gebouwd tijdens het bewind van koning Denis (1279-1325). In de 16e eeuw werd het kasteel grondig verbouwd. Het kasteel in gotische stijl, heeft vijfhoekige vestingen versterkt door ronde torens op de hoeken. De vorm, nieuw in de toenmalige Portugese militaire architectuur, lijkt geïnspireerd te zijn door het Château d’Angers in Frankrijk.

De kerk van Nossa Senhora d’Aires, ook wel de kerk van Nossa Senhora de Aires genoemd, aan de rand van Viana do Alentejo, is een 18e eeuws bouwwerk en kan worden beschouwd als een van de meest interessante en meest zichtbare barok gebouwen van Alentejo. Het is een plaats van manifestatie van geloof en van katholieke bedevaarten uit de gehele regio Alentejo. Binnen in de kerk is het element dat het meest opvalt door zijn grootsheid en inrichting het enorme baldakijn van verguld houtsnijwerk dat functioneert als een cirkelvormig koor en dat het beeld van Nossa Senhora d’Aires bedekt. Het beeld van Nossa Senhora d’Aires, dat de Maagd van Piedade voorstelt, is waarschijnlijk afkomstig uit het klooster van de religieuzen van S. Francisco de Viana do Alentejo, een klooster dat in 1544 werd verlaten.

Évora is de historische hoofdstad van de Alentejo. Vanwege het goed bewaard gebleven oude stadscentrum, nog gedeeltelijk omsloten door middeleeuwse muren, en de vele monumenten uit verschillende historische perioden, waaronder een Romeinse tempel, staat Évora op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Door de ligging in het binnenland is Évora in de zomer een van de warmste steden van Portugal en vaak onderhevig aan hittegolven. De Romeinen veroverden de stad in 57 voor Christus en breidden het uit tot een ommuurde stad. Overblijfselen uit deze periode (stadsmuren en ruïnes van Romeinse baden) zijn grotendeels bewaard gebleven. De stad werd belangrijk omdat ze op het kruispunt van verschillende belangrijke routes lag. De Romeinse tempel in het centrum van de stad dateert uit de 1e eeuw en is waarschijnlijk opgericht ter ere van keizer Augustus. In de 8e eeuw werd de stad veroverd door de Moren. De Moorse invloed is nog steeds terug te vinden in het karakter van de historische stad. Évora had ook een groot deel van de slavenbevolking van Portugal. Nicolas Clenard, een Vlaamse leraar aan het Portugese hof, riep in 1535 uit: “In Évora was het alsof ik naar een stad in de hel was weggevoerd: overal ontmoet ik alleen zwarten.” Een uitspraak die op de dag van vandaag niet meer zal worden uitgesproken.

EvoraMonte werd opricht in 1160 met slechts een bevolking van bijna 600 inwoners op een oppervlak van 100 km². Begin 14e eeuw werd het kasteel en de stadmuren gebouwd. Begin 16e eeuw werd het kasteel wederopgebouwd Een deel van het kasteel werd door een aardbeving in 1531 verwoest. In de jaren 70 en 80 van de 20e eeuw werden de stadsmuren en het kasteel in zijn geheel gerestaureerd. Het kasteel is een rechthoekig gebouw met op de hoeken ronde torens, waardoor het kasteel een krachtige uitstraling krijgt. Het gebouw is aan de basis groter en is afgeschuind ter hoogte van de drie verdiepingen en is bekroond met grote kantelen. De drie verdiepingen worden duidelijk afgebakend door een ringvormige kroonlijst op elk niveau, typisch voor de Manuelijnse stijl. Deze kroonlijsten zijn gebeeldhouwd in een touw, en vastgebonden aan de voorkant van het kasteel. Op verschillende plaatsen langs de cilindrische torens zijn kanonopstellingen, die een oorlogszuchtig en somber beeld geven. EvoraMonte is naast het kasteel ook bekend om de ondertekening op 26 mei 1834 van het historische Convenção de EvoraMonte. De Concessie van EvoraMonte was een document tussen de Constitutionalisten en de Miguelites, wat een einde maakte aan de periode van de burgeroorlog (1828-1834) in het Koninkrijk Portugal. Bij de Concessie van EvoraMonte gaf Dom Miguel I van Portugal zich over en gaf hij zijn aanspraak op de Portugese troon op, terwijl hij ook onderworpen werd aan ballingschap en eeuwige verbanning uit het Koninkrijk Portugal. De ondertekening vond plaats in een kleine bovenverdieping van een woning binnen de stadsmuren van EvoraMonte.

Vila Viçosa is een plaats in het district Évora. Tijdens de Romeinse tijd was hier een kleine nederzetting. Het maakte daarna deel uit van het Visigotische rijk en vanaf begin 8e eeuw waren het de moslims van Al-Andalus die de plaats tot in de 13e eeuw in bezit hadden. In 1217 werd de stad veroverd door de ridders van de Orde van Aviz namens Alfons II van Portugal. Het kasteel van Vila Viçosa was de zetel van het Huis van Braganza. Het kasteel had een militaire functie en heeft een gotische structuur uit de 16e en 17e eeuwse architectuur met Italiaanse kenmerken bestaande uit drie boven elkaar liggende delen uit verschillende perioden.

De omgeving rondom Vila Viçosa staat ook bekend om de winning van marmer. Een bezoek aan de marmergroeve is zeker de moeite waard.

Beira Baixa

Beira is een kleine plaats gelegen even boven Marvao dat meer bekend is door het plaatselijk kasteel Castelo Marvao, gelegen in het Nationaal Park “Da Serra de S. Mamede”. Maar daarom niet minder mooi. Het is een prachtige wandelomgeving. Met name in het voorjaar wanneer alles in bloei staat. De buitengevel van het stationsgebouw van Beira is versierd met azulejos, de blauw en witte tegelpanelen, zo geplaatst dat ze gemakkelijk te zien waren door passagiers, en diende als een soort toeristische route voor buitenlandse bezoekers die vanuit Spanje in Portugal aankwamen. De tegelpanelen tonen verschillende lokale en nationale kenmerken, zoals het Marvão-kasteel , de Cruzeiro en de Marvão Portico, een paar in regionale klederdracht en het Marvão-wapenschild, de tempel van Diana , het Alcobaça-klooster en de kathedraal van Braga.

We reizen verder en hadden op ons programma staan om in de Douro Vallei de Vale Gieren te spotten (blijkt een bekende spotplaats te zijn). Echter de Vale Gieren waren ons voor, want 2 km nadat we het plaatsje Beira uitrijden komen ze ons al tegemoet. Het was er niet één maar enkele tientallen. Binnen enkele minuten nam het aantal sterk toe. Ongetwijfeld zal in de omgeving ergens het karkas van een schaap hebben gelegen. Een volwassen vale gier is 95 tot 110 cm groot, gemeten van kop tot staart. De vleugelspanwijdte is 2,4- 2,8 meter. Het gewicht van een volwassen exemplaar bedraagt 6,0 tot 11 kilogram. De vogel is hiermee een van de grootste vliegende vogels ter wereld. Anders dan bij arenden lijkt de kop klein, deze wordt in vlucht naar beneden gekromd. De vale gier behoort tot de roofvogels, maar is een aaseter die al vliegend zoekt naar karkassen van dieren zoals runderen en schapen. Vale gieren foerageren in groepen, waarbij de dieren elkaar goed in de gaten houden. Als een gier voedsel vindt, vliegt de rest mee naar beneden. De gier kan zelf geen kadaver openscheuren maar moet bij een ‘vers’ karkas wachten op andere dieren, zoals sterkere roofvogels, die het aanvreten. Zoals meer aaseters valt de vale gier soms ook levende dieren aan, dit betreft meestal sterk verzwakte of heel jonge exemplaren. Ook de placenta’s van pasgeboren dieren en door jagers afgeschoten wild wordt door de gieren als ze de kans krijgen belaagd.

 Aan de poorten van de stad Guarda is de Cascata do Caldeirão een “gigantische” (bijna) geheime waterval. Maar dit geheim wordt binnenkort onthuld met de officiele opening van de Mondego Walkways. Wij hadden het geluk dat de bouw van de alkway was afgerond maar deze nog niet geopend was. De walkway was afgesloten met een hekwerk. Het hekwerk werd omzeild en we konden als een van de eerste gebruik maken van de nieuwe walkway. De walkway is een houten trapconcstructie met ruim 700 treden langs een steile bergwand. We hadden alleen de pech dat het voorjaar erg droog was en er weinig water door de waterval stroomde. De wateren van Ribeira do Caldeirão, nadat ze zich bij het stuwmeer hebben gevoegd, stromen door de steile kliffen en laten een indrukwekkende kloof achter en een waterval in fotogenieke kleuren. Om dicht bij de waterval te komen moet je over een aantal gladde rotsen klauteren, dit hebben we voor de veiligheid maar niet gedaan.

De oorsprong van Pinhel gaat terug tot de Chalcolithische periode, aangezien veel van de overblijfselen (rotstekeningen en schilderijen) van oude culturen uit deze periode bewaard zijn gebleven. Er zijn ook verschillende verwijzingen naar een pre-Romeinse en Romeinse aanwezigheid, wat wijst op een continue bewoning sinds deze periode. Tijdens de middeleeuwse periode ontwikkelden zich verschillende versterkte centra, waaronder Pinhel. Het kasteel van Pinhel dateert uit het bewind van koning Denis. De strategische positie van Pinhel, langs de grens met Spanje, zorgde ervoor dat de vorsten van Portugal veel van deze vestingwerken behielden en de ontwikkeling van hun territoriale aanspraken mogelijk maakten. Het historische centrum, met zijn smalle straatjes, werd aangepast aan de morfologie van het terrein. De huizen van de stad Pinhel, waarvan sommige dateren uit de 16e eeuw, bevatten enkele verloren verwijzingen naar de aanwezigheid van een Joodse bevolking. De 17e en 18e eeuw waren periodes van groei voor de regio, domineerden de bouw van landgoederen, rondom Pinhel en omgeving.

Terugreis uit Portugal

De rondreis in Portugal loopt langzaam tot zijn einde. We hebben veel gezien wat het mooie Portugal allemaal te bieden heeft. We rijden via de Douro-vallei naar het noorden en bezoeken buiten Portugal nog twee plaatsen die in deze laatste video niet mogen ontbreken. Wij hopen dat ook jullie genoten hebben van de reis door Portugal in deze videorapportage. De volgende rapportage gaat over onze rondreis door (Noord) Ierland.

De Douro-vallei in Portugal staat bekend om de vinhateiro (wijngaarden). De wijn werd stroomafwaarts gebracht in boten met platte bodem, rabelos genaamd, om te worden opgeslagen in vaten in kelders in Vila Nova de Gaia, langs de rivier in Porto. Tegenwoordig wordt de wijn vervoerd in tankwagens. In de rivier de Douro zijn vijftien dammen gebouwd om de waterstroom te regelen, waterkracht op te wekken en door sluizen voor de scheepsvaart. Beginnend bij de bovenloop, bevinden de eerste vijf dammen zich in Spanje. Vijf dammen stroomafwaarts langs de Portugees-Spaanse grens en de laatste vijf dammen van de Douro bevinden zich in Portugal.

De Heilige Week in Burgos is een religieuze viering die is uitgeroepen tot Festival van Nationaal Toeristisch Belang ( Fiestas de Interés Turístico Nacional ). Het begint op palmzaterdag en eindigt op Paaszondag. Zestien broederschappen nemen deel en vormen het bestuur van de Heilige Week van Burgos, dat verantwoordelijk is voor de organisatie van processieparades. De missie van de broederschappen is om de Goede Week te versterken, te leiden, te verbeteren en zelfs enkele stappen te herstellen. Op onze terugreis mochten we getuigen zijn van de processie op palmzaterdag.

Accous ligt ongeveer 30 km ten zuiden van Oloron-Sainte-Marie in de Aspe-vallei , een van de drie valleien van de High – Béarn, de andere valleien zijn de Ossau-vallei in het oosten en de Barétous-vallei in het westen. Vanaf de Spaanse grens aan de zuidelijke rand strekt het zich uit langs de rivier Le Labadie tot het punt waar het samenkomt met de Gave d’Aspe. Op onze terugreis verbleven we nog twee nachten op het plateau ‘de Lhers-Lescun, even ten zuiden van de plaats Accous. Het plateau ligt op een hoogte van ruim 1500 meter boven zeeniveau, een mooi wandelgebied.

2021 Nog altijd COVID-19

Ook in 2021 heerst nog altijd het COVID-19 virus. We zijn in het voorjaar gevaccineerd, maar er zijn nog veel reisbeperkingen en de nodige gedragsregels van toepassing. Zoals thuisblijven bij klachten en je laten testen, anderhalve meter afstand houden, hoesten en niezen in de ellebogen en regelmatig de handen ontsmetten. We houden onze contacten beperkt en zoeken niet de grote menigte op. Gelukkig gaat het virus aan ons voorbij. Omdat we niet weten waar het naar toe gaat met het COVID-19 virus besluiten we om dit jaar vooral in Nederland te blijven. Er zijn nog zoveel mooie en interessante plaatsen en bezienswaardigheden in Nederland die we graag willen bezoeken. In het voorjaar bezoeken we de Biesbosch en een aantal vestingsteden die Nederland rijk is. We brengen een bezoek aan Noord Holland en bereiden een vakantie met onze kinderen en kleinkinderen voor in Zuid-West Friesland. In de zomermaanden worden corona maatregelen versoepeld en krijgen we weer meer bewegingsruimte. In september brengen we nog een bezoek aan de Jura in Frankrijk.

 

Nationaal Park De Biesbosch (2021)

Het nationaal Park De Biesbosch is gelegen waar de Merwede en Maas bij elkaar komen en via het Hollandsdiep en het Haringvliet 125 km verder in de Noordzee stroomt. Kenmerkend is dat het een zoetwatergetijdengebied is. Het getijde van de Noordzee werkt door naar het binnenland waardoor het waterniveau in de Biesbosch sterk meebeweegt. Door deze waterbeweging zet zich slib af dat een positieve invloed heeft op de flora en fauna in het tijdengebied. Bekende vegetatie in het gebied is het hoog opgroeiend gewas, de zogenaamde biezen en door een verdere opslibbing vormde zich riet en wilgenbos. Zo ontstonden er rietgorzen en grienden. Het is een van de vele natuurgebieden in Nederland die mede door menselijke activiteiten in de loop van honderden jaren is gecreëerd. Eeuwen geleden is het gebied ontgonnen door de aanleg van dijken en wallen. De mensen woonden destijds op de hoger gelegen oeverwallen en donken. De biezen, het riet en de wilgen hadden destijds en nu nog een brede toepassing (manden, rieten daken, biezen matten, waterzuivering, tuinschermen). Hierdoor werd het gebied honderden jaren geleden al commercieel gebruikt door het rooien van biezen, riet en wilgen. Een goed water- en milieubeheer heeft de laatste decennia een positief effect gehad op de fauna. Het vis-areaal heeft zich sterk uitgebreid maar ook de vogelsoorten zijn enorm toegenomen, zelfs de zeldzame blauwborst en cetti’s zanger kunnen in voorjaar gespot worden.

Omgeving Steenbergen (2021)

Nederlandse vestingen en stellingen

Wisten jullie dat Nederland naast de ruim 700 kastelen ook beschikt over honderden oude restanten van forten, vestingen en stellingen, waarvan een groot deel gerestaureerd is. Zij dienden allen om het land met hun steden en inwoners te beschermen tegen vijanden. Zeer uniek voor Nederland zijn de Waterlinies. Nergens in de wereld is deze verdedigingsmethode toegepast zoals deze in de 16e eeuw zijn bedacht. Het water werd als wapen gebruikt, niet alleen in grachten rondom kastelen en steden maar ook door grote gebieden met opzet onder water te laten lopen (inundatie genoemd) om oprukkende vijanden tegen te houden. Vanuit de lucht gezien krijg je een beter beeld hoe de Waterlinies zijn ingericht en hoe uitgestrekt deze zijn. De onder water gezette gebieden hadden een breedte tot wel 5 km en een totale lengte van aaneengesloten linies tot wel 85 km. De belangrijkste waterlinies zijn: de Oude Hollandse Waterlinie; de Nieuwe Hollandse Waterlinie; Zuiderwaterlinie; de Stelling van Amsterdam; de Grebbelinie; de IJssellinie en de Friese Waterlinie.

 

Gorinchem, Woudrichem, Slot Loevesteijn en Fort Vuren

De vestingwerken en stellingen van Gorinchem, Woudrichem, Slot Loevesteijn en Fort Vuren maakten allen tot het laatst onderdeel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie die tot 1940 nog in gebruik is geweest. De oude vestingstad Gorinchem, gelegen in Zuid Holland aan de Merwede, is altijd een zwaar bevochten stad geweest dat in haar oude bestaan zich moest verzetten tegen vijanden en indringers. De verdedigingswerken zijn gebouwd eind 13e eeuw en de nodige keren uitgebreid en verbeterd. In de 17e eeuw maakte de stad onderdeel uit van de Oude Hollandse Waterlinie en 1815 werd de vestingwerken onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Woudrichem, ontstaan in de 9e eeuw, is gelegen aan de monding van de Bergsche (Afgedamde) Maas. Woudrichem maakte in de 14e eeuw deel uit van het Land van Altena. Door de strategische ligging werd de stad regelmatig belegerd. In de 14e eeuw werd begonnen met de bouw van een stadsmuur en in de 16e eeuw werd een vestinggordel rondom de stad gebouwd. In 1814 werd de vestingstad Woudrichem onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Slot Loevesteijn is gelegen aan de Waal ten oosten van Woudrichem. Om vanuit Woudrichem naar Slot Loevesteijn te gaan moet men eerst de Afgedamde Maas over. De naam van Slot Loevesteijn komt naar alle waarschijnlijkheid van de samenvoeging van de naam van “Dirc Loef” de bouwer van het slot en het “Stenen huis”. Het slot heeft een rijke geschiedenis, te veel om hier te beschrijven. Belangrijk is wel om te vermelden dat het slot in de 17e eeuw dienst heeft gedaan als Staatsgevangenis. In 1619 werd Hugo de Groot ter eeuwige gevangenisse veroordeeld en werd hij opgesloten in Slot Loevesteijn. Met hulp van zijn vrouw Maria Reigersberch, die samen met haar kinderen woonde in Slot Loevensteijn en meer bewegingsruimte hadden, is Hugo de Groot op 22 maart 1621 in een boekenkist uit de gevangenis weten te ontsnappen. Ook slot Loevesteijn werd in 1815 onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Fort Vuren is een van de meest recente vestigingen. Fort Vuren werd in 1844 gebouwd aan de Waaldijk in Vuren ter bescherming van Gorichem. Fort Vuren had ook een functie in de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Vestingstad Heusden

De oude vestingstad Heusden, gelegen aan de Maas en de Bergsche Maas in Noord Brabant,  is in zijn gehele oude glorie gerestaureerd, men is gestart in 1968 en het heeft 20 jaar geduurd. De eerste naamsvermelding Heusden dateert uit de 8e eeuw. In de 16e eeuw werden de vestingwerken volgens het Oud-Nederlandse vestingstelsel aangelegd. In de 18e eeuw werd de vesting verbeterd en aangepast aan het Nieuw Nederlands Vestingstelsel. In 1815 maakte de vesting Heusden onderdeel uit van de Zuiderwaterlinie. Het oude stadshuis van Heusden werd gezien als het mooiste stadshuis van Nederland. Jammer genoeg heeft het de Tweede Wereldoorlog niet doorstaan. Samen met vele andere historische gebouwen is het stadhuis door de Duitse bezetters opgeblazen.

Fort De Roovere

Fort De Roovere gelegen in Halsteren is een oud verdedigingswerk uit de 17e eeuw en maakte onderdeel uit van de West Brabantse Waterlinie. In een gracht is in 2020 een loopgraafbrug, de zogenaamde Mozesbrug, aangelegd. Binnen het gerestaureerde verdedigingswerk is in 2017 een uitzichttoren met bijzondere architectuur gebouwd. De toren is genoemd naar de eerste commandant van het fort Pompejus de Roovere.

Fort Rammekens

Fort Rammekens dateert uit de 16e eeuw en is gelegen aan de Westerschelde ten oosten van Vlissingen. Tot de Franse tijd 18e eeuw stond het fort half in de Westerschelde. Het Fort heeft een belangrijke rol gespeeld in de tachtigjarige oorlog. In de 18e eeuw is de binnenplaats van het fort ingericht als hospitaal voor de zieke bemanningsleden van de Verenigde Oostindische Compagnie.

West Friesland

West Friesland is de regio in de Provincie Noord Holland dat omsloten is door de Westfriese Omringdijk. In het dorp Rustenburg zijn drie strijkmolens gelegen. Deze strijkmolens en de museummolen aan de Noordervaart zijn gelegen in de droogmakerij Schermer. De strijkmolen heeft als functie om het water van de lagergelegen boezem te verplaatsen naar de hoger gelegen boezem dat het water afvoert naar het IJsselmeer. Het water dat met een vijzel een beperkte hoogte naar boven wordt gebracht wordt strijken genoemd, vandaar de naam strijkmolens.

Op een druilige dag rijden we door het West Friese landschap en zijn wij zo vrij om de bewoonster van de strijkmolen I in Rustenburg aan te spreken. De molen is niet te bezichtigen maar toch worden we door de bewoonster rondgeleid en kregen we tekst en uitleg. De bewoonster is geboren in de molen en heeft haar hele leven in de molen gewoond. Jammer genoeg moet zij voor 2 jaar ergens anders gaan wonen omdat de molen gerestaureerd wordt. In 1941 zijn de lager en hoger gelegen boezem samengevoegd waardoor de strijkmolens overbodig werden. De Schermer Molens Stichting is eigenaar van onder anderen de Molens in Rustenburg en heeft het beleid om al haar molens volledig te restaureren inclusief het binnenwerk waardoor de molens weer hun oorspronkelijk functie zouden kunnen vervullen.

De stad Hoorn is eveneens gelegen in West Friesland aan het Markermeer. Volgens een oud West Friese legende stamt Hoorn uit de vroege 8e eeuw en is gesticht door Friese adel. In de middeleeuwen werd Hoorn regelmatig overstroomd door de Zuiderzee, nu het Markermeer. Van de 14e tot de 16e eeuw kende Hoorn een sterke bloeiperiode. De hoofdtoren, gebouwd in 15e eeuw, is een van de laatste overgebleven verdedigingswerken. Daarnaast kent de binnenstad nog veel historische gebouwen uit 16e en 17e eeuw, waaronder De Waag, en Statencollege.

Friesland

In het voorjaar van 2021 bezoeken we een aantal plaatsen in Friesland, het IJsselmeer en het Sneekermeer, dit ter voorbereiding van onze vijf jaarlijkse vakantie met kinderen en kleinkinderen. Maken een aantal afspraken en bekijken de plaatsen die we tijdens de vakantie met de kinderen en kleinkinderen willen bezoeken. Er zijn een drietal video’s van dit bezoek geplaatst. In het volgende hoofdstuk gaan we dieper in wat zoal te beleven valt in de provincie Friesland met de vele meren, kanalen, rivieren en sloten.

Een boottrip op de Friese meren

In de zomer van 2021 hebben we gedurende één week met de kinderen en kleinkinderen een boottrip gemaakt over de meren, kanalen en vaarten in Zuid-West Friesland.

Voor het ontstaan van dit gebied moeten we teruggaan naar de laatste ijstijd (700 jaar voor Christus) In deze periode vormde zich zand en klei afzettingen en er ontstonden grote moerasgebieden. In de loop van honderden jaren ontstond een groot veengebied, humusachtige grond van afgestorven planten uit moerassen in een zuurstofarme omgeving. Op deze veengronden ook wel “sedentaat” genoemd ontstonden natte weidegebieden met meren. De vier aaneengeschakelde meren Heegermeer, Fluessen, De Holken en Morra, ten zuid westen van Sneek, is ontstaan uit een lang gerekt gletsjerdal in de voorlaatste ijstijd (Saalien). Gedroogde veengrond (zogenaamde turf) werden door de bewoners als brandstof gebruikt. Het was een nat moerassig gebied waartegen de bewoners zicht moesten beschermen. De bewoners woonden op de hoger gelegen klei- een zandplaatsen, terpen genaamd. Het veen werd op diverse plekken afgegraven, werd gedroogd en gebruikt als brandstof. Om zich verder te beschermen tegen het wassende water en het kunnen gebruiken van de veengronden voor agrarische doeleinden werden kanalen, vaarten en sloten gegraven. Zo ontstond in de loop van honderden jaren het huidige gebied met de vele ondiepe meren, kanalen, vaarten en sloten. Zuid-West Friesland is zomers een geliefd gebied voor de waterzeilsport en waterrecreanten. Het s ’winters wanneer de meren, kanalen en vaarten zijn dicht gevroren is het een domein voor de schaatsliefhebbers. De bekende Elfstedentocht loopt voor een groot gedeelte door Zuid-West Friesland. Het varen over de Zuid-West Friese wateren is een hele belevenis. Het geeft je een vrij gevoel in het weidse waterlandschap met een bijzonder natuur en een gebied rijk aan cultuurhistorische plaatsen.

We starten met een bezoek aan de Orchideeënhoeve in Luttelgeest op circa 10 km afstand van de jachthaven De Brekken in Lemmer, waar we s ’middags inschepen op de jachtkruiser de CETO. Een mooie boot verzien van alle gemakken, 4 slaaphutten met 2 toiletten en 2 douches. We starten onze boottrip en varen naar het middeleeuwse vestingstadje Sloten, waar we in de jachthaven overnachten. Vroeg in de ochtend vertrekken wij via het Slotergat, het Slotermeer, Woudsend en het Heegermeer naar Heeg. Van oorsprong een klein waterdorp, nu een drukbezochte waterrecreatieplaats. We vervolgen onze vaart over het Heegermeer en de Fluessen naar het westen en overnachten op een van de vele Marrekrite plaatsen. De volgende dag worden we verrast door een weeromslag, veel regen en storm. We waren voornemens om via plaatsen Ijlst en Sneek naar het Sneekermeer te varen. Onze vaarervaring waren niet zo groot om bij storm door de smalle kanalen en vaarten door Sneek te varen. Het plan werd aangepast en we varen via de grotere kanalen (Johan Frisokanaal, Jeltsleat, Pr. Margrietkanaal, Westerbregesleat, Sanepoel en het Modderige Geau) naar het Sneekermeer. We verblijven 2 nachten in de jachthaven Kaap Hoorn in Terherne. Terherne is onder andere bekend als Kameleon dorp en de verfilming van een kinderboekenserie “De Kameleon”, een Friese familie met de tweeling Hielke en Sietse. Met de kleinkinderen bezoeken we het “Kameleon avonturen eiland”, voor groot en klein een prachtige belevenis. Vanuit Terherne vervolgen wij onze boottrip via de poelen ten zuid-oosten van Terherne, de Goaiingaryster Puollen en de Noarder Alde Wei naar de Marrekrite “Broek” tegenover de Joustersluis. Later in de middag wagen we een poging om Joure te bezoeken via de Jouster Sylroede, maar er was nergens meer een ligplaats te vinden voor onze toch wat te grote boot. We keren terug door de Joustersluis en varen via Alde Wei (oude weg) naar Langweer waar we 2 nachten doorbrengen. S ’avonds bezoeken we met z’n allen het circus dat plaatselijk is neergestreken. Na 6 dagen op de Friese wateren te hebben gevaren zit onze boottrip er bijna op. We besluiten om onze laatste nacht door te brengen in de jachthaven De Brekken. Via De Kufurd en de Grote Brekken varen we terug naar de jachthaven De Brekken. We genieten nog van een mooie zonsondergang en brengen onze laatste nacht van deze prachtige boottrip door op de boot de CETO.

Tonnoy sur Moselle

Onderweg naar de Jura overnachten we in de plaats Tonnoy sur Moselle een kleine plaats ten zuiden van Nancy. De plaats Tonnoy is niet bijzonder maar de omgeving is zeer mooi. Langs de Moezel liggen vele meren waar vis in wordt gekweekt. Het is mooi wandel gebied.oorbeeldtekst

Cimetière EPINAL

Een Amerikaanse militaire begraafplaats in de Vogezen waar 5255 soldaten zijn begraven die zijn omgekomen in de Tweede Wereldoorlog. De begraafplaats is gelegen in de gemeente Dinozé aan de Moezel-vallei. Er zijn 424 kruizen van vermiste soldaten geplaatst.

Jura Frankrijk

Het Jura gebergte is gelegen aan weerszijde van de grens tussen Frankrijk en Zwitserland. Aan de westzijde verloopt het Jura gebergte terrasvormig, terwijl aan de oostzijde zich hoge steile wanden bevinden. De naam Jura is de Latijnse naam voor “bos”. Het is een mooi maar zwaar wandelgebied. Veel rotsen met grote hoogte verschillen. Rondom de meren is het landschap iets vlakker. Onze eerste stopplaats is aan Lac de Narlay. Van hieruit maken we een prachtige wandeling langs de vier meren Lac De Narlay, Lac Le Petit Maclu, Lac Le Grand Maclu en Lac de la Motte ou d’llay. Omdat het een redelijke vlakke wandeling is brengen we nog een bezoek aan Cascade du Saut du Girard, gelegen in bovenstrooms gedeelte van de rivier Le Hérisson. Later maken we nog een wandeling door het dal van Le Hérisson vanuit westelijke richting en bezoeken Cascade Hérisson, Le Gour Bleu en Cascade du Saut de la Forge. Een wat zwaardere wandeling met veel hoogteverschillen. We vervolgen onze weg en gaan via Point de vue du Regardoir gelegen aan Lac de Vouglans (een groot stuwmeer) richting Rochefort een kleine gehucht bij de plaats Saint-Claude. Na een tweetal dagen het iets rustiger te hebben gedaan en hersteld zijn van de zware wandelingen reizen we verder van naar Champfromier. Hier maken we een zeer zware maar mooie wandeling waar via een most Forest een steile helling afdalen naar het dal La Valserine. Bij overmaat van ramp verlopen wij ons ook nog waardoor de weg terug naar de camperplaats een hele zware beproeving wordt.

Het meer van Annecy

Na de Jura te hebben bezocht zijn we doorgereisd naar het meer van Annecy. Het meer is ontstaan in laatste ijstijd ruim 16.000 jaar voor Christus en werd gevormd door het smeltwater van de gletsjers in de Alpen. Het meer staat bekend als een zeer aantrekkelijk toeristisch gebied. Aan te bevelen is om een fietstocht te maken rondom het meer, wel wordt geadviseerd om de tocht rondom het meer met de klok mee te fietsen. Trek hier een hele dag voor uit en bezoek daarbij de twee natuurreservaten en Chateau de Menthon-Saint-Bernard. Voor een bezoek van de stad Annecy kun je ook een hele dag uittrekken. De stad heeft vele bezienswaardigheden. Het Palais de I’Isle, een voormalige gevangenis, gelegen op een eiland in de rivier Le Thiou is het meest bekende en meest gefotografeerde monument.

2020 COVID-19

In het jaar 2020 wordt geschiedenis geschreven. Het jaar van een zware pandemie COVID-19. Landen gaan geheel of gedeeltelijk in een Lockdown. Vanaf begin maart is reizen vrijwel niet meer mogelijk. Veel landen hebben hun grenzen gesloten. In juni worden de regels wat soepeler en kunnen we ons weer iets meer bewegen. Voor ons betekende dat de geplande reis in het voorjaar van 2020 naar Zuid Engeland en Ierland gecanceld moest worden. De reeds gereserveerde en betaalde tickets voor de overtochten van Calais-Dover (v.v.) en Fishgaurd-Rosslare (v.v.) zijn met vouchers voor 2021 zeker gesteld. Ondanks de pandemie COVID-19 hebben we toch nog redelijk wat kunnen ondernemen en hebben we anders ingevuld dan we hadden gepland. Tot half juni hebben we veel gefietst en gewandeld in onze eigen woonomgeving. We zijn in de gelukkige omstandigheid dat het Heuvelland in Zuid Limburg ons veel heeft te bieden. In de periode van half juni tot oktober hebben we alleen gereisd in Nederland en Frankrijk.

De Veluwe (2020)

Na de beëindiging van de eerste lockdown hebben we half juni een korte reis gemaakt naar De Veluwe. De Veluwe, groot circa 1000 vierkante kilometer, is niet een duidelijk afgeschermd gebied. Ruim 90 % van de Veluwe is aangewezen als natuurgebied. Bekende gebieden in de Veluwe zijn het Kroondomein Het Loo, het Paleispark Het Loo, het Nationaal Park De Hoge Veluwe en het Nationaal Park Veluwezoom. In het Nationaal Park De Hoge Veluwe bevindt zich het Kröller-Müller Museum. De Veluwe is ontstaan in de voorlaatste ijstijd (Saalien) ruim 150.000 jaar geleden.  De Veluwe kenmerkt zich met heide, vennen, beken, bossen en zandvlaktes, deze laatste zijn ontstaan door zandverstuivingen. Van half augustus tot half september ligt er in de heide gebieden een paarse deken over het landschap.

À Vélo le long de la Loire ALGEMEEN (2020)

De adel in Europa bestaat al vanuit de Karolingische tijd rond het begin van de jaartelling. In de 12e eeuw werd de adel een werkelijk gesloten kaste, waarbij de edelen hun aanzien en voorrechten beschermde. Alleen de koning kon een niet edelman tot de adel verheffen. Laat in de 18e eeuw tijdens Franse revolutie werd de bescherming van de adel in Frankrijk opgeheven. De Loire-streek was van het begin van de jaartelling al een rijk adellijk gebied met tientallen kastelen. Na de overwinning van de Fransen op de Engelsen door Jeanne d’Arc in de 15e eeuw was de streek zeer geliefd bij de adel van Frankrijk. Er werden in die periode veel kastelen bijgebouwd. Het waren geen burchten maar woonkastelen waar de adel met hun kastelen en inrichting hun aanzien, rijkdom en bezittingen aan de bevolking toonde. Vele van deze kastelen zijn bewaard gebleven.

À Vélo le long de la Loire DEEL 1 (2020)

Nadat door de Franse overheid Frankrijk werd open gesteld en weer vrij gereisd kon worden zijn we begin juli gestart met een fietsvakantie “Fietsen langs de Loire” (À Vélo le long de la Loire). Ondanks de nodige beperkingen en het mijden van drukke plaatsen was het een prachtige reis. Het was zelf zeer aangenaam, geen drukke campingplaatsen en drukke steden.

Via de route langs de Maas rijden we naar het zuiden richting de Loire. Voordat we aan de fietsroute langs de Loire beginnen bezoeken we eerst Château Guédelon in Treingy. Château Guédelon is een bouwproject waar een burcht wordt gebouwd op basis van een ontwerp uit de 13e eeuw. De gehele bouw vindt plaats met middeleeuwse technieken, gereedschappen en materialen. Het begint al met de zoektocht naar de juiste locatie. De benodigde natuurlijke grondstoffen moeten uit de directe omgeving komen om het transport tot een minimum te beperken. Het is zeker de moeite waard om dit project te bezoeken. Er is een informatiecentrum met uitgebreide informatie over het bouwproject, ook geven de ambachtslieden tijdens hun werkzaamheden de nodige informatie.

 

De fietsroute start in de plaats Gien aan de Loire, gelegen 150 km ten zuiden van Parijs. De eerste fietstocht gaat naar Briare waar we het aquaduct over de Loire en een plaatselijke markt bezoeken. We vervolgen onze weg langs diverse kanalen en sluizen.

 

De volgende dag staat gepland een fietsroute naar het Château Sully sur Loire van eind 14e eeuw. Jeanne d’Arc heeft korte tijd in Château Sully sur Loire in ballingschap gezeten in opdracht van koning Karel VII. Vrij snel na haar ontsnapping uit het kasteel werd zij in 1430 door de Bourgondiërs gevangengenomen. Een jaar later werd ze berecht en stierf ze op de brandstapel in Rouen. Vanuit Sully sur Loire zijn we doorgefietst naar Saint-Benoît-sur-Loire waar we een bezoek hebben gebracht aan de Abdij van Fleury.

 

Sancerre is een bekend wijndorp aan de Loire. De wijn uit deze regio behoort tot de beste witte wijnen van de Sauvignon druif. 

 

Een aanrader is de fietsroute over de jachtpaden van Canal d’ Orléans. Het kanaal dat in de 17e eeuw is aangelegd verbindt de Loire bij Orléans met het kanaal van Briare en de rivier de Loing. Het kanaal is 80 km lang en heeft 27 sluizen. Vanaf 1954 is het kanaal niet meer in gebruik voor de scheepsvaart, wel wordt het kanaal met sluizen nog goed onderhouden. Aansluitend aan een fietstocht over de jachtpaden is een bezoek gebracht aan OrléansOrléans is een prachtige statige stad met de indrukwekkende kathedraal Cathédrale Sainte-Croix uit de 13e eeuw en het oude stadhuis Hôtel Groslot. Op de Place du Martoi vindt u het bekende ruiterstandbeeld van Jeanne d’Arc. Op enkele kilometers ten zuiden van de campingplaats bevindt zich een mooie botanische tuin Parc Floral de la Source

 

De volgende dag bezoeken we Château Villesavin in Tour-en-Sologne. Het is meer een landhuis uit de 16e eeuw in renaissancestijl en is gebouwd door Jean le Breton, de Heer van Villandry financieel secretaris van koning Francois I. Bijzonder aan dit kasteel is de kapel met mooie fresco’s op plafond en muren. In die periode verliep de communicatie met postduiven, die hun onderkomen hadden in een speciale duiventil. Het bezit van een grote duiventil met enkele honderden holes was een koninklijke privilege en een statussymbool van de adel. De duiventil is in 2019 geheel gerestaureerd. 

 

Château Cheverny uit de 17e eeuw is een van de weinige kastelen dat opengesteld is voor publiek en bewoond wordt door de eigenaar, afstammeling van de Henri Huraults, luitenant-generaal en opdrachtgever voor de bouw van het kasteel.

À Vélo le long de la Loire DEEL 2 (2020)

We bezoeken Château du Clos Lucé in Amboise dat de laatste drie levensjaren bewoond werd door Leonardo da Vinci. Koning Karel VIII heeft in 1516 het landgoed ter beschikking gesteld aan Leonardo da Vinci die op 2 mei 1519 ter plaatse is gestorven. Leonardo da Vinci heeft in Château du Clos Lucé na zijn sterven drie meesterwerken achter gelaten: De Mona LisaSint Anna in drieën en Johannes de Doper

Château Chenonceau behoort tot de mooiste kastelen van de Loire-streek en is gebouwd over de rivier de Cher. Het wordt ook Château des Dames, het kasteel van de Dames van adel genoemd. Koning Hendrik de II schonk het aan zijn maîtresse Diane de Poitiers. De voorouders van Diane de Poitiers is Bertrand V de la Tour graaf van Auvergne.  Het huidige kasteel is door Thomas Bohier in de 16e eeuw gebouwd waarvoor de Burcht van de familie Marques werd afgebroken. De toren van de oude burcht voor het huidige kasteel is blijven staan. 

Château de Amboise kent een rijke geschiedenis van bewoners van het Franse koninklijke huis. De oorsprong is een stenen vestiging uit de 11e eeuw met een ideaal uitkijk over de Loire. 

Château Chambord uit de 16e eeuw is het grootste kasteel dat aan de Loire is gelegen in het natuurgebied Réserve Nationale de Chasse de Chambord. Het kasteel, dat 365 torens en 440 kamers telt, gelegen is op een landgoed van 5500 hectare is alleen als jachtslot gebruikt. Door de ligging van het kasteel ver van de bewoonde wereld is het nooit gebruikt voor permanente bewoning. Het kasteel is gebouwd in opdracht van koning Frans I van Frankrijk. 

Tijdens een fietstocht ten oosten van de stad Angers passeren wij het dorpje La Bohalle met de Chapelle de la Salette. Abbé Tranchant (abt) liet de Kapel bouwen na een bedevaart naar La Salette uit dankbaarheid aan zijn genezing. Bij het plaatsje La Daguenière nemen we een fietsveer over de L’Authion richting Trélazé. 

Het Château d’Angers uit de 13e eeuw beschikt over 17 grote massieve torens. Het kasteel heeft een rijke koninklijke geschiedenis tot aan het Engels koningshuis Plantagenêt toe en heeft een tijd dienst gedaan als militaire academie. 

Het gebied tussen het eiland Île de Noirmoutier en het vaste land is vergelijkbaar met de Waddenzee. Tijdens eb komt de zeebodem vrij maar ook een passage dat het eiland Île de Noirmoutier verbindt met het vaste land, de zogenaamde “Le Passage du Gois sur Île de Noirmoutier”. Het is een hele belevenis om deze oversteek met de fiets te maken, zorg wel dat je op tijd terug bent op het vaste land of op Île de Noirmoutier. De lokale bevolking gaat tijdens eb op de zeebodem op zoek naar kokkels, mosselen en oesters. Ze parkeren hun auto naast de passage op de zeebodem en gaan een aantal uren op zoek naar de schelpdieren. Ga er niet vanuit dat je alleen bent. 

De terugweg naar huis verloopt via Normandië en een bezoek aan Le Mont-Saint-Michel mag hier niet aan ontbreken. Ook bezoeken we nog kort de Duitse militaire begraafplaats Cimetière militaire Allemand de La Cambe en Omaba Beach met de bekende Amerikaans militaire begraafplaats Cimetière Américain en Normandie.

Een bezoek aan de Loire-streek is zeer zeker een aanrader, wel moet je de reis goed voorbereiden en duidelijke keuzes maken welke kastelen en bezienswaardigheden je wilt bezoeken. Zou je dit niet doen dan kan je verblijf wel eens heel lang worden.

Obersteinbach (2020)

OBERSTEINBACH in het noorden van de Elzas is voor ons een geliefde plek waar we vaker zijn geweest en ook nog regelmatig zullen terugkeren. Het is een prachtig mooi gebied om te wandelen, tot rust te komen en te genieten van de speciale streekgerechten. Houdt er wel rekening mee dat buiten het toeristenseizoen de horeca maar beperkt open is. Een andere reden dat we graag naar Obersteinbach afreizen is om Karin en Marcel te bezoeken. Zij wonen in Obersteinbach, direct aan de voet van de ruïne Château du Petit Arnsbourg, en exploiteren daar een Bed and Breakfest, genaamd Chambres d’Hotes Petit Arnsbourg. Tijdens onze wandelingen in 2020 passeren we vier ruïnes.

CHÂTEAU DU PETIT ARNSBOURG werd voor het eerst vermeld in 1335, toen de broers van Wasigenstein het kasteel ontvingen van de abdij van Weißenburg als een leengoed. In die tijd diende het als een puur herenhuis. Rond het jaar 1485 kregen de graven van Zweibrücken-Bitsch het kasteel. Onder hun bewind wordt de Kleine Arnsburg herbouwd en uitgebreid. Tijdens de Dertigjarige Oorlog is het kasteel verwoest en nooit herbouwd. Vanaf de ruïnes genieten we van een prachtig uitzicht op Obersteinbach.

CHÂTEAU WASIGENSTEIN is gebouwd op twee, door een opening gescheiden, hoge rotsen. De oostelijke rots draagt het oude kasteel, ook wel “Groot Wasigenstein” genoemd, de westelijke rots het nieuwe kasteel “Klein Wasigenstein”. Documenten tonen aan dat de broers van Wasigenstein in 1270 het kasteel bezaten. Wasigenstein werd diverse malen belegerd en zwaar verwoest. Aan het einde van de 19e eeuw werd de Wasigenstein geclassificeerd als een historisch monument en kwam het in het bezit van de staat. Wasigenstein wordt beschouwd als het toneel van het Nevelingenlied  “Nibelungenlied”. Het Nibelungenlied is een middelhoogduits heldenepos uit de 13e eeuw, bestaande uit ongeveer 2300 strofen, waarin de ondergang van het huis der Bourgondiërs wordt beschreven.

CHÂTEAU SCHŒNECK is een van de mooiste kasteelruïnes in de Elzas, het ligt op 380 meter hoogte op de Schönecker Schloßberg in het Winecker Tal. Het kasteel werd waarschijnlijk in de eerste helft van de 13e eeuw gebouwd in dienst van de Hohenstaufen. Rudolf von Habsburg had het kasteel, dat werd gevreesd als een rover-riddernest, verwoest in 1280, en werd in de eeuwen daarna verbouwd en gebruikt als fort. Met zijn sterke muren overleefde het kasteel de Dertigjarige Oorlog en diende als een toevluchtsoord voor de omringende bevolking. Aan het einde van de 17e eeuw verwoestten de troepen van de Franse generaal Montclar het kasteel volledig. Schœneck werd nooit herbouwd en viel in verval. In 1820 werden de ruïne en het omliggende bos eigendom van de industriële familie Dietrich.

CHÂTEAU DE LUETZELHARDT werd gebouwd in de 12e eeuw door de Heren van Lützelhardt en werd vermeld als “Castrum Lüzelnhart” in een beschrijving van het klooster Stürzelbronn. Geschillen tussen de heren en de omringende bevolking waren de redenen dat in 1397 de troepen van Straatsburg het kasteel platbrandden, waarna het werd herbouwd. Het kasteel bleef ondanks veel conflicten bewoond. Al in 1600 wordt Lützelhardt een ruïne genoemd en is volledig verwoest tijdens de Dertigjarige Oorlog. Aan het einde van de 19e eeuw is de ruïne geclassificeerd als een klassiek, beschermd monument. Vandaag de dag is Lutzelhardt eigendom van de Franse staat.

Alsace Obersteinbach (2019)

Een korte trip van vier dagen naar het noorden van de Elzas. Met vier personen reizen we af naar Obersteinbach in de Elzas. We maken een tussenstop in Schweich, ten oosten van Trier, maken een stevige wandeling en zetten onze reis voort naar Obersteinbach. Obersteinbach is een klein dorp in het noorden van de Elzas. Een bosrijk wandel gebied met veel kasteelruïnes uit de 12e tot de 15e eeuw, waarvan we er drie bezoeken. Château Petit ArnsbourgChâteau WasigensteinChâteau Fleckenstein. Château Fleckenstein werd in 1898 een monument en in 1919 werd de ruïne staatsbezit. Het kasteel werd diverse malen gerenoveerd (1870, 1908 en in 1958). Fleckenstein staat op een zandstenen rots op 338 meter hoogte. Het kasteel had een hoogte van 30 meter, een lengte van 90 meter en een breedte variërend tussen de 10 en 15 meter. Kasteel Fleckenstein is origineel gebouwd in de romaanse stijl en heeft de vorm van een boot. Het kasteel had een systeem dat het water opving en dat naar de bovenste verdiepingen bracht. De ruïne is momenteel staatsbezit en geopend voor bezoekers. Zoals de namen van de kastelen aangeven is dit deel van de Elzas een voormalig Duits gebied geweest. De oudere inwoners in dit gedeelte van de Elzas spreken ook Duits.

De Balkan (2019)

De eerste grote reis die we met de camper maken is naar de Balkan. Met een aantal tussenstops in Regensburg, Wenen en in Servië komen we aan in Noord Macedonië. Voor de opsplitsing was Noord Macedonië onderdeel van het voormalige Joegoslavië. We bezoeken de landen Noord Macedonië, Albanië, Montenegro, Bosnië Herzegovina, Kroatië en Slovenië. Op de terugreis maken we nog een tussen stop in Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk.

Noord Macedonië, Albanië, Montenegro, Kroatië en Bosnië Herzegovina.

Op onze tussenstop in Regensburg bezoeken we het monument Walhalla dat gelegen is langs de Donau. Aan Wenen kunnen we niet voorbij gaan. We overnachten midden in de stad en bezoeken kort ‘Schloss Schönbrunn‘. In Noord Macedonië verblijven we 5 dagen bij kennissen die een visrestaurant exploiteren in Trpejca (Strapésja) gelegen aan het meer van Ohrid. De ligging van het dorp aan het water is adembenemend. Trpejca is gelegen in het Nationaal park Galičica met een heel specifieke vegetatie. Het meer van Ohrid wordt gevoed door bronwater afkomstig uit de omliggende bergen en stroomt via een bronmeertje bij Saint Naum, gelegen ten zuiden van Trpejca, in het meer van Ohrid.

Na vijf dagen vervolgen we onze weg naar het zuiden door Albanië en rijden we lang het meer van Ohrid via Tirana richting het meer van Shkodër. Albanië stond niet op onze planning, dus is het verblijf heel kort geweest. Gepland was om via Kosovo door te reizen naar Montenegro. In Noord Macedonië werd ons dit afgeraden om door Kosovo te rijden, dit vanwege de politieke onrust en vele demonstraties en rellen die in Kosovo plaatsvinden.

In Montenegro bezoeken we het Ostrog klooster dat tegen de bergwand in drie delen is aangebouwd om vervolgens via het Slansko meer in de baai van Koter uit te komen. De volgende dag belanden we in het uiterste zuiden van Kroatië waar met een boottaxi Dubrovnik bezoeken.

Van hieruit maken een uitstap naar Mostar in Bosnië Herzegovina om de wel bekende boogbrug te bezoeken. We verblijven een aantal dagen in Blagaj een plaats 10 km ten zuiden van Mostar gelegen aan de rivier Buna die ontspringt op 3 km afstand uit een berg. Het water heeft een temperatuur van 9 graden en koelt de directe omgeving lekker af. We maken een prachtige fietstocht langs de rivier Buna en de rivier Neretva richting Mostar.

Kroatië (Krka-watervallen en de Plitvicemeren) en Slovenië (meer van Bohinj)

We vervolgen de weg richting Kroatië voor een bezoek aan Krka watervallen en het Nationaal park Plitvice meren. Voor dat we naar de Plitvice meren gaan maken we eerst een tussenstop aan het Peruca meer en verblijven op een camping die pas enkele dagen in gebruik is genomen. We werden zelfs nog door RTL-Kroatië geïnterviewd over de pas in gebruik genomen campingplaats. Aangekomen bij de volgende campingplaats worden we door de eigenaar herkend van het RTL programma. Hij dankte ons voor de positieve reclame die we hadden gemaakt over Kroatië en trakteerde ons op een slivovitz. In Slovenië bezoeken we nog een aantal plaatsen waaronder het meer van Bohinj, waar we ruim 25 jaar geleden met onze kinderen zijn geweest.

Hollands Diep, Castricum, Zaanse Schans (2019)

Zelf wonen we midden in het prachtige Heuvelland van Zuid Limburg. Maar Nederland kent meerder mooie plekken om te ontdekken. Zo zijn er in Nederland bijzondere vestigingswerken, zoals de vesting uit de 16e eeuw in Willemstad aan het Hollands Diep. De unieke duingebieden die Nederland rijk is, waarvan een van de breedste in Castricum en het Open lucht museum de Zaanse Schans in Noord Holland.

Hoge Venen België (2019)

Onze derde testrit gebruiken we om de slechte wegen op te zoeken en te ondervinden hoe de camper hier tegen bestand is. We waren niet ontevreden, duidelijk is wel dat je goed je spullen moet opbergen. We waren niet zo goed bekend in de Hoge Venen. Wel wisten we dat er veel slechte wegen waren. De Hoge Venen is een waar wandelparadijs. tien minuten lopen vanaf een startpunt en je komt de hele dag niemand tegen. Na een aantal dagen in de Hoge Venen zijn we doorgereden naar het zuiden richting Bütgenbach en Medendorf. De Timelaps opname in deze video worden niet goed door Youtube weergegeven.

Heerenveen (2019)

In maart 2019 hebben we een evenement voor camperaars in Heerenveen bezocht. Van de reis naar Heerenveen hebben we meteen gebruik gemaakt een aantal plaatsen te bezoeken.

Elzas (2018)

De eerst camperreis die we maken is kort nadat de camper is geleverd, het is regenachtig weer en niet al te warm. Ideale weersomstandigheden om de camper uit te proberen, hoe functioneert de verwarming en de warmwatervoorziening, is de camper wind en waterdicht. Na de eerste nacht in de camper was het al duidelijk dat er een betere matras in moet. Voor het overige waren we tevreden. We brengen een bezoek aan Bitche. Bitche is gelet op zijn ligging aan de Duitse grens al eeuwen lang een plaats waar duizenden soldaten gelegerd zijn geweest. Tot op de dag van vandaag ligt er nog altijd een kazerne. Bitche heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in de omgeving gevoerde oorlogen. In de 13e eeuw is ter plaatse van een oude vervallen burcht een citadel gebouwd. Tijdens de Frans-Duitse oorlog van 1870 is de citadel niet veroverd. Een jaar later werd een wapenstilstand bereikt, waarna Bitche in Duitse handen kwam tot aan het einde van de Eerste wereldoorlog.